Ik was op het Tekstnetfestival, een goedgevulde dag, georganiseerd door mijn beroepsvereniging Tekstnet. Als kersvers lid was mijn eerste indruk, toen ik arriveerde bij de festivallocatie: wauw, allemaal mensen die net als ik bezig zijn met teksten schrijven! Ruim honderd vakgenoten, vakidioten en vakkenners bij elkaar. Na twee jaar freelancen vond ik het de hoogste tijd om me officieel bij hen aan te sluiten.
2 minuten leestijd
Al sinds het begin van mijn schrijvende zzp-bestaan dacht ik erover om me aan te melden bij de beroepsvereniging van tekstschrijvers. Waarom had ik zo lang gewacht? Ik had mezelf allerlei redenen aangepraat:
- ga eerst maar eens wat verdienen, voordat je investeert in het lidmaatschap
- je moet meer ervaring hebben om je aan te sluiten bij een beroepsvereniging
- je bent helemaal geen tekstschrijver (het zogenaamde imposter syndrome)
Ondertussen volgde ik de activiteiten van de vereniging. In mijn eerste jaar als zelfstandige zag ik het Tekstnetfestival voorbij komen. Een tweejaarlijkse bijeenkomst op een prachtige locatie in het midden van het land, met een mooi dagprogramma: plenaire onderdelen, workshops en ontmoetingsmomenten. De foto’s van vorige edities zagen er heel gezellig uit. Daar wil ik ook wel bij horen, dacht ik. Maar ik stelde het dus nog even uit.
Lid van de familie
Tot ik het thema van de festivaleditie van dit jaar voorbij zag komen: T(o)ek(om)stschrijvers. Dit is je cue, Mandy, dacht ik. Jouw concullega’s gaan die dag allemaal belangrijke dingen bespreken over de toekomst. Als je daar niet bij bent, dan mis je de boot. Daarnaast was ik ook (heel!) erg nieuwsgierig. Want inderdaad: hoe zien andere tekstschrijvers de toekomst? En hoe gaan ze om met ondernemersdilemma’s? Maar vooral: wat zijn het voor types?
Wat blijkt? Net als mensen, zijn tekstschrijvers er ook in alle soorten en maten. Overwegend vrouw, dat wel. Maar waarom? Dat is iets voor een ander blog. Ik kan in ieder geval bevestigen dat tekstschrijvers heel sociaal zijn. Ik voelde me heel welkom en meteen volwaardig lid van de Tekstnetfamilie.
Foto: Gabor Nijenhuis van De Filmbrigade
Toekomstvoorspellende tijdcapsule
Wat de toekomst betreft: de Tekstnet tijdcapsule zal over vier jaar uitwijzen of de overwegend positieve verwachting bewaarheid wordt. Want de tendens van de gesprekken en presentaties kwam daar wel op neer: tekstschrijvers zijn optimistisch gestemd over de toekomst van hun vak. En ja: dat is vast ook uit zelfbehoud, maar niet naïef. Want als tekstschrijvers iets zijn is het realistisch. En kritisch. En ze hebben zelfspot. Zonder die eigenschappen kan je jezelf geen tekstschrijver van de toekomst noemen, denk ik. En dat kan ik. Of toch in ieder geval een Tekstnetter. En ik ben er trots op!
Wat denk ik dat het lidmaatschap van Tekstnet mij gaat opleveren? Een hoop gezelligheid, dat moge duidelijk zijn. Maar vooral: de mogelijkheid om mezelf verder te ontwikkelen als tekstschrijver en ondernemer. En daar kan jij, als mijn (toekomstige) opdrachtgever, alleen maar beter van worden.
Nieuwsgierig wat deze tekstschrijver van de toekomst voor jou kan betekenen? Neem contact met me op voor een vrijblijvende kennismaking!